257 BULAN BERKHIDMAT, 221 BULAN DI SELANGOR

Bila seorang guru cuma mahu pulang berkhidmat di kampung halaman

257 bulan.

Itulah tempoh saya bergelar seorang guru.

Daripada jumlah itu, 221 bulan saya telah berkhidmat di negeri Selangor.

Lebih 18 tahun di negeri yang sama.

Kalau dihitung, perjalanan ini bukan lagi pendek. Ia sudah melalui pelbagai fasa kehidupan — daripada seorang guru yang masih bujang, kemudian berkahwin, membina keluarga dan akhirnya dikurniakan lima orang anak.

Masa terus berjalan.

Tahun berganti tahun.

Tetapi satu harapan masih sama.

Saya mahu pulang.

Bukan pulang untuk berhenti berkhidmat.

Bukan pulang kerana sudah tidak mampu bekerja.

Bukan juga kerana tidak bersyukur dengan tempat saya berkhidmat selama ini.

Saya cuma mahu kembali berkhidmat di kampung halaman sendiri.

Di tempat asal saya.

Di tempat keluarga saya berada.

Di tempat ibu dan ayah semakin dimamah usia.

Di tempat hati ini sebenarnya ingin kembali.

Saya percaya, ramai guru berada dalam situasi yang hampir sama.

Ketika mula memohon pertukaran, mungkin masih bujang.

Kemudian berkahwin.

Anak pertama lahir.

Kemudian anak kedua, ketiga, keempat dan kelima.

Tanpa disedari, bertahun-tahun sudah berlalu.

Yang dahulu masih muda, kini mula beruban.

Yang dahulu ibu bapa masih kuat, kini semakin berusia.

Namun permohonan untuk pulang masih menjadi satu penantian.

Sampai bila?

Saya tidak meminta layanan istimewa.

Saya cuma berharap, dalam menilai sesuatu permohonan pertukaran, tempoh perkhidmatan, tempoh berada di negeri semasa, keadaan keluarga dan tempoh menunggu turut diberi ruang untuk dilihat sebagai sebahagian daripada kisah seorang guru.

Kerana di sebalik satu permohonan eGTukar, bukan sekadar ada nama dan nombor.

Ada manusia.

Ada seorang suami.

Ada seorang ayah kepada lima orang anak.

Ada anak kepada ibu dan ayah yang semakin berusia.

Ada seorang guru yang sudah memberikan sebahagian besar hidupnya kepada profesion.

Dan ada seorang manusia yang cuma menyimpan satu impian yang sangat sederhana:

“Biarlah suatu hari nanti saya dapat pulang dan terus berkhidmat di kampung halaman sendiri.”

257 bulan telah saya berikan kepada profesion ini.

221 bulan pula telah saya habiskan berkhidmat di Selangor.

Saya tidak pernah menyesal menjadi guru.

Saya tetap bangga dengan profesion ini.

Saya tetap akan menjalankan amanah selagi diberikan kepercayaan.

Cuma setelah sekian lama berkhidmat, saya berharap satu hari nanti sistem juga dapat melihat manusia di sebalik angka.

Kerana guru juga mempunyai keluarga.

Guru juga mempunyai ibu dan ayah.

Guru juga mempunyai kampung halaman.

Dan guru juga, setelah bertahun-tahun berjauhan, berhak menyimpan harapan untuk pulang.

Saya bukan mahu meninggalkan perkhidmatan.

Saya cuma mahu meneruskan perkhidmatan di tanah halaman sendiri.

Dan setelah 257 bulan berkhidmat, dengan 221 bulan di Selangor…

saya cuma ingin bertanya:

“Sampai bila seorang guru perlu menunggu untuk pulang?”